de grote verandering
De zon kwam op, straalde als nooit tevoren. Vogels zongen het mooiste lied uit het uitgebreide repertoire der ,min of meer, wilde stadsvogels. Het voorste blad van de kalender viel met een zacht geruis op de grond en op het daar op volgende blad werd de datum van vandaag zichtbaar. 4 Juni stond er in dikke vette letters, het was zo ver… de grote dag.
Inmiddels al weer een week geleden. Dat betekend dat Margré en ik nu een week getrouwd zijn, een koppel, man en vrouw, samen voor het leven.
Na een huwelijksnacht die begon in bad en ik verder niet in detail zal beschrijven begon onze eerste week als getrouwd stel. Maar ook mijn eerste week als eiland bewoner. Tijdens die week is mij natuurlijk vaak gevraagd te vertellen over die ene mooie dag nu een week geleden. Maar zeker ook net zo vaak hoorde ik de vraag “en.. hoe bevalt dat nu,.. zo op Texel,..is zeker wel anders hè?” antwoord geven op deze vraag is moeilijker dan de vraag op het eerste gezicht doet vermoeden. Natuurlijk zou ik er met een simpel “ja..goed hoor…nou inderdaad” wel vanaf zijn.. maar dan zou ik een beetje liegen. Zo anders is het hier namelijk niet. Even op een rijtje;
ik kom uit Meppel, aan het water, klein en gezellig, vol met hartelijke mensen en ik woonde op spuugafstand van zo’n beetje alles.
Nu dus in den Burg, bijna aan het water( je moet er iets verder voor fietsen), klein en gezellig, vol hartelijke mensen en ik wij (inmiddels) wonen boven op het centrum met dus alles op spuugafstand. Zie je, zo veel anders is het niet. Behalve dan dat er hier geen vaatwasser staat dus ik de afwas doe, mijn moeder er niet is dus ik kook en mijn lief de hele dag werkt dus ik zorg dat het huis netjes is als ze thuis komt. En ja, daarmee kom ik op het belangrijkste verschil, de mooiste verandering. Mijn lief komt elke dag thuis bij mij.
Nee echt, het weer kan beter, het huis ruimer groter en mooier en aan mijn netwerk is het nodige werk vereist. Maar hier kan ik wel wennen. Texel is zeker een blijvertje. En anders ik wel!

